Rechtdoor gaan door mee te buigen

Een zenmeester vroeg op zijn ziekbed aan een jonge leerling: 'Als je op een steil bergpad loopt met 99 kronkels en bochten, hoe kun je dan rechtdoor gaan?'De zenleerling stond met zijn mond vol tanden, dus de meester antwoordde zelf: 'Ga rechtdoor door mee te buigen.' Wellicht merkte de zenmeester in dit verhaal dat hij door zijn ziekte niet kon doen wat hij van plan was en werd hij daardoor herinnerd aan een klassieke zenkoan: Hoe ga je rechtuit op een weg met 99 bochten?  Als je met een koan zit, is het belangrijk om je in te leven in de situatie, zodat je merkt dat de vraag ook betrekking op jouw situatie heeft. Dus stel je maar eens een weg voor met ontelbare bochten, terwijl je van plan was recht op je doel af te gaan. Je hoopte ergens aan te komen en wilde lijnrecht van A naar B.Misschien dacht je: vandaag zoek ik een nieuwe baan; of je ging de boekhouding op orde brengen, of je dacht: ik ga mijn moeder weer eens bezoeken. Maar toen ging de bel en de buren hadden een lekkage; vervolgens kon je de juiste informatie nergens meer terugvinden en raakte een online ingevuld formulier zomaar kwijt; je moeder had trouwens al andere plannen vandaag en ze klonk een beetje geërgerd - of beeldde je je dat nou in? Op deze manier geconfronteerd met de eerste paar bochten, ploeter je door de dag. Hoe kun je nu rechtuit gaan? Zolang we een strak idee hebben over hoe de dingen horen te gaan, zijn we sowieso kwetsbaar voor teleurstellingen. Als je in meditatie gaat zitten en jezelf observeert, wordt het duidelijk zichtbaar. Je hoopte wat rust te vinden, maar opeens begin je je over van alles zorgen te maken en vergeet helemaal om je…

0 Reacties

De wereld in een dauwdruppel

Een goeroe ging met zijn leerlingen 's ochtends vroeg uit wandelen. In het licht van de opkomende zon schitterden de dauwdruppels aan het gras in het veld. De goeroe schaarde zijn leerlingen in een halve cirkel rondom een grote dauwdruppel en vroeg ze welke kleur de druppel volgens hen had. 'Rood', zei de eerste. 'Oranje!' riep de tweede. De derde leerling zei: 'Geel!' Maar volgens de andere studenten was hij respectievelijk groen, blauw, paars of violet... er begon al een lichte irritatie op te komen door deze verschillen in mening.Daarop liet de goeroe zijn studenten steeds een andere plek rond de dauwdruppel innemen om opnieuw te kijken. Daarmee konden ze begrijpen dat iedereen de waarheid had gesproken, vanuit zijn of haar positie gezien. 'Laat dit een les zijn voor hoe je in het leven staat', legde de goeroe uit. Iedereen die je tegenkomt zal een enigszins ander idee over de dingen hebben. In plaats van ruzie te maken en de ander te willen overtuigen van jouw gelijk, is het beter om ook open te staan voor de visie van de ander. Het is niet voldoende om anderen meningen te tolereren, eigenlijk zou je dankbaar moeten zijn dat je een ander gezichtspunt krijgt te horen. Wat je anders misschien pas in een andere levensfase of in een heel ander leven zou kunnen zien, krijg je nu zomaar aangereikt ter overweging. Wees dus altijd bescheiden en denk niet dat jij de hele waarheid in pacht hebt! We zijn vaak nogal gehecht aan onze eigen ideeën en meningen. Misschien geeft het ons een gevoel van houvast en zekerheid te denken dat we alles weten. Maar zolang we vastzitten in die oordelen en definities is er geen ruimte om puur waar te nemen, om open te staan. Probeer maar eens om je heen te kijken…

0 Reacties

Landen in het hier en nu

Een uitnodiging om te stoppen Precies in dít moment ligt een uitnodiging tot de Stilte die zich openbaart als je gewoon stopt.Misschien vraagt je verstand: ‘Stoppen met wat?’Stop gewoon! Houd op met vragen.Houd op met proberen.Houd op met doen alsof.Houd op in je verhalen te geloven over wie je bent of waar je naartoe moet.Houd op te geloven dat je iets weet of iets niet weet.Hoe?Er is geen ‘hoe’; ‘hoe’ is alleen maar meer denkactiviteit.Stilte heeft geen ‘hoe’ nodig. Zij IS gewoon.Je BENT gewoon.Als je wilt ontdekken wat je werkelijk bent, stop dan gewoon – één moment is lang genoeg.Wat is er als je gewoon stopt?- Dorothy Hunt Bovenstaande tekst komt uit het boek 'Ending The Search' (ook verkrijgbaar in de Nederlandse vertaling 'Stoppen met zoeken') van Dorothy Hunt.De opdracht is heel simpel: houd op met enige denkactiviteit. Onze gedachten zijn meestal op zoek vol onrust, ze halen ons uit het nu - alsof dat nooit goed genoeg kan zijn. Dus dit is waartoe Hunt uitnodigt: het iets willen, iets proberen, iets pretenderen, je innerlijke verhaal maken... laat het allemaal los! Dan land je vanzelf in dít moment. En blijkt er niets te ontbreken. Probeer het maar eens, al is het maar heel even, word stil vanbinnen. Stop met al het gepieker en geplan. Merk dat je daarmee niet verdwijnt, je bent er nog steeds, ook zonder al die gedachten. Zelfs des te meer aanwezig zo. Vanzelf heel stil en open. Je ervaring wordt ruimer en kalmer. Het verhaal van 'wie ik ben en wat ik moet' valt weg en er is pure aanwezigheid. De afgelopen dagen heb ik steeds aan het begin van de meditatie- en yogalessen deze woorden voorgelezen, en de mensen volgden ze. Ik merkte hoe er vrijwel meteen een aangename stilte kwam, een vrede en een rust.Hoewel…

0 Reacties

Wat jij bezit, bezit jou ook

Toen ik eens in de VS op retraite was, vertelde de leraar daar over zijn vriend die een jongensdroom in vervulling had zien gaan. Eindelijk had hij zoveel verdiend dat hij zich een rode Porsche kon aanschaffen. Vol opwinding en trots reed hij erin rond en ten slotte naar huis, parkeerde zijn glanzende wagen in de straat - en merkte toen dat het met zijn rust gedaan was. Hij bleef maar uit het raam kijken om te zien of de auto er nog stond, zelfs 's nachts nog. Waar hij ook heen reed in de volgende dagen, hij bleef zich voortdurend zorgen maken dat er een kras of een deuk in zijn nieuwe aanwinst zou komen, of erger nog, dat hij gestolen zou worden! Hij kon geen moment meer ontspannen. Tenslotte moest hij concluderen dat zijn oude droom van een onovertroffen geluk niet met de realiteit overeen kwam. Zijn oude gemoedsrust keerde pas terug toen hij de auto weer van de hand had gedaan. 'Als je een koe bezit, bezit de koe jou ook', is een Amerikaans gezegde. Zoveel bezittingen, zoveel zorgen. Alles waar je aan gehecht bent, zal jou niet loslaten. 'Als je echte vrede wilt ervaren en vrij wilt zijn, moet je alle verlangens laten varen.' Dat is een oude wijsheid in zowel het boeddhisme als de yogafilosofie. Verlangens creëren een zekere onrust. We verlangen naar roem, naar mooie spullen, naar lekker eten, naar stilte om ons heen... hoe dan ook, naar iets ánders dan wat er nu is. In feite is elk verlangen natuurlijk een verlangen om ons beter te voelen, een verlangen naar vervulling, of innerlijke rust. Daarom verzinnen we iets waarvan we hopen dat het ons geluk zal brengen - of tenminste verlichting van onze eeuwige onvrede. Maar het verlangen zelf brengt ook spanning met zich mee;…

0 Reacties

Een jaar vol vrede, liefde, vreugde en wijsheid

Moge je gelukkig zijn en vrij van pijn en zorgenMoge je gezond en sterk zijn, vrij van pijn en klachtenMoge je veilig zijn en beschermd, vrij van gevarenMoge je in vrede leven, vol liefdevolle vriendelijkheid -  Ciska en Stef -  Hoewel de wereld soms tot de nok gevuld lijkt met geweld en moeilijkheden, hebben we toch nog altijd de keuze om niet in machteloos piekeren te blijven hangen. Door ons hart te openen voor anderen en het beste te wensen voor iedereen. Door steeds weer voor liefde en hoop te kiezen, en te doen wat we kunnen binnen ons eigen bereik. Niet negatief te worden, maar ook alle mooie dingen in de wereld te blijven te zien: de kronkelende vormen van de winterse, kale bomen, spelende kinderen op straat, een hondje in het park dat zomaar komt knuffelen, de wolken die zich verzamelen boven de stad, de zorg van mensen voor elkaar.Zoveel ook om dankbaar voor te zijn! Dit leven met al zijn uitdagingen, ups en downs, pijn en vreugde - we kunnen het gebruiken om zoveel mogelijk te groeien in wijsheid, liefde en innerlijke vrijheid. Om dan een lichtje in de wereld te kunnen zijn. 

0 Reacties

Ryokan

Ryokan was in de 18e eeuw een Japanse zendichter en kluizenaar. Hij was eerst zenmonnnik geweest en toen eenzaam in een kleine hut in de bergen gaan wonen. Hij las graag poëzie, schreef zelf talloze gedichten en maakte vele kalligrafieën. Verder deed hij trouw zazen (zimeditatie) omringd door de natuur. Af en toe daalde hij af naar het dorp om wat rijst te bedelen en met de kinderen uit de buurt te spelen.In Japan is hij een uiterst geliefde figuur vanwege zijn onschuld en puurheid, en zijn gedichten worden nog altijd veel gelezen en geciteerd.Een beroemd verhaal vertelt dat er op een dag een dief naar de hut van Ryokan toekwam, hopend op een mooie buit, maar de man ontdekte dat er niets van waarde te vinden was. Ryokan keerde juist op dat moment terug van een wandeling en bemerkte de teleurstelling van de dief, waarop hij die zijn kleren gaf om mee te nemen. De dief sloop verbijsterd weg. Daarop ging Ryokan ontkleed in zijn hut zitten en keek door het raam naar de opkomende maan. 'Die arme man,' dacht hij, 'ik wou dat ik hem die prachtige maan kon geven.'Daarop schreef hij de beroemde dichtregels: 'De dief liet hem achter -de maan in het raam.'In zen staat de maan overigens voor spiritueel ontwaken. Een ander verhaal vertelt hoe de broer van Ryokan, die gewoon een gezin had en een werelds leven leidde, problemen had met zijn zoon, die niet wilde deugen of luisteren. De broer verzocht Ryokan om langs te komen en eens een hartig woordje met zijn zoon te spreken, waarschijnlijk met het idee dat Ryokan meer gezag zou hebben. Ryokan kwam inderdaad, maar zei helemaal niets tegen de jongen. Hij genoot rustig de maaltijd met de familie en maakte toen weer aanstalten om te vertrekken. De jongen hielp…

0 Reacties

Vrede moet in onszelf beginnen

Tekst van Joanna Macy, voorgelezen door Johanneke tijdens de zenzondag, gebaseerd op een Tibetaanse legende: 'Het is nu, terwijl de toekomst van alle levende wezens aan een dun draadje hangt,dat het koninkrijk van Shambhala opkomt. Je kunt er niet naartoe, want het is geen plek. Het bestaat in het hart en de geest van de Shambhala-krijgers. Je kunt een Shambhala-krijger niet aan zijn of haar uiterlijk herkennen, want ze dragen geen uniform, insigne of vlag.  Shambhala-krijgers weten dat de gevaren die het leven op Aarde bedreigen, niet voortkomen uit kwade demonen of buitenaardse krachten. Ze komen voort uit onze eigen keuzes en relaties.Dus nu moeten de Shambhala-krijgers (...) trainen in het gebruik van twee wapens. Die wapens zijn compassie en inzicht. Beide zijn noodzakelijk. We hebben het eerste nodig, omdat het ons de brandstof geeft, het beweegt ons naar buiten om in de naam van andere wezens te handelen. Maar op zichzelf kan het ons opbranden. Dus we hebben het tweede ook nodig, namelijk inzicht in het onderling afhankelijk verschijnen van alle dingen. Het laat ons zien dat de strijd niet tussen goede mensen en slechte mensen is, want de lijn tussen goed en kwaad loopt door ieder menselijk hart.We realiseren ons dat we onderling verbonden zijn, zoals in een web, en dat iedere daad met een zuivere motivatie het hele web beïnvloedt en konsekwenties heeft die we niet kunnen meten of zien. Maar alleen inzicht kan te koel lijken om ons gaande te houden. Dus we hebben ook de warmte van compassie nodig, onze openheid voor de pijn van de wereld. Beide wapens of werktuigen heeft de Shambhala-krijger nodig.'..........Na deze tekst gehoord te hebben, deden we die zondag driemaal een zitmeditatie, als echte Shambhala-krijgers. Als je zit te mediteren kan de 'lijn tussen goed en kwaad in ieder menselijk hart' soms heel voelbaar worden. Gedachten van boosheid,…

0 Reacties

De maan in het raam

Ryokan was in de 18e eeuw een Japanse zendichter en kluizenaar. Hij was eerst zenmonnnik geweest en toen eenzaam in een kleine hut in de bergen gaan wonen. Daar las hij graag poëzie en schreef zelf ook talloze gedichten en maakte kalligrafieën. Verder deed hij trouw zazen (zitmeditatie) omringd door de natuur. Af en toe daalde hij af naar het dorp om wat rijst te bedelen en met de kinderen uit de buurt te spelen.In Japan is hij een uiterst geliefde figuur wegens zijn onschuld en puurheid, en zijn gedichten worden nog altijd veel gelezen en geciteerd.Een beroemd verhaal vertelt dat er op een dag een dief naar de hut van Ryokan toekwam, hopend op een mooie buit, maar de man ontdekte dat er niets van waarde te vinden was. Ryokan keerde juist op dat moment terug van een wandeling en bemerkte de teleurstelling van de dief, waarop hij die zijn kleren gaf om mee te nemen. De dief sloop verbijsterd weg. Daarop ging Ryokan ontkleed in zijn hut zitten en keek door het raam naar de opkomende maan. 'Die arme man,' dacht hij, 'ik wilde dat ik hem die prachtige maan kon geven.'Daarop schreef hij de beroemde dichtregels: 'De dief liet hem achter -de maan in het raam.'De maan staat in zen trouwens ook voor de spirituele verlichting...  Een ander verhaal vertelt hoe de broer van Ryokan, die een gezin had en een werelds leven leidde, problemen had met zijn zoon, die niet wilde deugen of luisteren. De broer verzocht Ryokan om langs te komen en eens met zijn zoon te spreken, waarschijnlijk met het idee dat Ryokan meer gezag zou hebben. Ryokan kwam inderdaad, maar zei helemaal niets tegen de jongen. Hij genoot rustig de maaltijd met de familie en maakte toen aanstalten om weer te vertrekken. De jongen hielp…

0 Reacties

Deze ademhaling, deze stap

Om de tijd te vertragen, moet je oefenen van het huidige moment te genieten:dat is immers waar weons hele leven doorbrengen. - uit de I Tjing -  'Met iedere stap arriveer ik in het huidige moment', zei de boeddhistische leraar Thich Nhat Hanh vaak. Ik vind dat heel mooi: je loopt niet om ergens anders uit te komen, maar met iedere stap beland je al, waar je zijn moet: in dit moment. Als je de stap maar met aandacht neemt.Misschien wil je het vandaag eens uitproberen... Bijvoorbeeld als je over straat loopt of in huis opruimt; wees er echt bij en merk daar de kalmerende werking van op. Simpele handelingen worden aangenaam en betekenisvol door eens echt aandachtig te zijn. Mijn Japanse zenmeester Harada Tangen zei het vaak - heel gepassioneerd - zo: 'Eén ademhaling, één ademhaling', Of hij zei: 'Eén stap, één stap'.Met andere woorden: wees helemaal hier, bij deze ademhaling, deze stap. Ga erin op. Steeds opnieuw terugkerend in het Nu. Dat is de hele oefening. Wanneer je in dit moment blijft, word je verlost van zoveel problemen! Alle scenario's die je kunt verzinnen over de toekomst en alle 'had-ik-maars' van het verleden, ze vallen gewoon weg en er is alleen maar Dit. Heel bevrijdend; het brengt rust en vertrouwen.Misschien zegt iets in je nu: 'Maar wat onverantwoord!' Want willen we niet graag controle krijgen, vooruitzien, met van alles rekening kunnen houden?Vooruitdenken heeft zijn waarde natuurlijk, maar hoe vaak gaat het in het leven nou werkelijk zoals we gedacht hadden? Pakt het niet altijd net even anders uit? En hoeveel wijsheid en kracht zit erin, om gewoon helemaal hier te zijn, open en onbevangen! Niet beperkt te worden door het berekenende denken, maar te vertrouwen op onze volledige aanwezigheid. Misschien kunnen we dan wel veel adequater reageren op wat het leven werkelijk brengt. Er in ieder…

0 Reacties

Wu Wei

Tao Te Tsjing - vers 48 In het najagen van kenniswordt elke dag iets toegevoegd.In de beoefening van de Tao wordt elke dag iets losgelaten.Minder en minder hoef je dingen af te dwingen,tot je uiteindelijk bij niet-handelen uitkomt.Als niets wordt gedaanblijft niets ongedaan.Waar meesterschap kan worden verworvendoor de dingen hun eigen weg te laten gaan.Het kan niet verworven worden door in te grijpen............Stef en ik lezen de laatste tijd graag voor uit een vertaling van de Tao Te Tsjing, die ons raakt en inspireert. Het gaat steeds over overgave, loslaten, niet willen controleren. Een ruime geest cultiveren, die nergens tegen vecht en niet in oordelen blijft hangen. 'Als niets wordt gedaan, blijft niets ongedaan', zegt het vers hierboven. Je kunt dat op verschillende manieren interpreteren. Misschien betekent het, dat als je niets doet, veel dingen die je dacht te moeten doen, eigenlijk onnodig blijken. Of misschien betekent het, dat je je niet druk hoeft te maken, omdat de dingen vanzelf zullen gebeuren. Doordat iemand anders het oppakt bijvoorbeeld, of doordat de dingen vanzelf op hun plek vallen, of misschien omdat je dat wat echt gedaan moet worden spontaan zult doen, zonder erover na te denken, haast moeiteloos. Wu-wei heet dat in het Taoïsme. Doen zonder te doen. Een tijd lang werden de sessies hier in de Memlingstraat niet al te druk bezocht. We vroegen ons soms af of het wel de moeite waard was om door te gaan. Maar omdat we zelf graag zitten en yoga doen, veranderden we niets en gingen gewoon rustig door, soms zelfs maar met zijn tweetjes. Dat was eigenlijk ook best mooi. Maar recent begonnen er vanzelf weer meer mensen naar de yoga en meditatie te komen, en kwam er weer leven in de brouwerij - zonder dat we er iets speciaals voor gedaan hadden. 'Als niet wordt gedaan,…

0 Reacties