Nieuwsbrieven (archief)

29 april 2020 – Leven als een boom
It is not the outer objects that entangle us. 
It is the inner clinging that entangles us.
– Tilopa
 
Er is een oud Boeddhistisch verhaal over een man die zonder schoenen door de wereld reist.
Om zijn voeten te beschermen, die bloederig en gebarsten zijn, verzamelt hij stukjes dierenhuid waarmee hij de ruwe weg die hij gaat, beetje bij beetje bedekt.
Pas op de dag dat hij zijn eigen voeten bekleedt met leer, wordt de hele wereld ineens zacht en begaanbaar.
Wanneer we door alle projecties van onze eigen geest heen prikken, en de oorzaak van lijden in onszelf loslaten, hoeven we niet meer eindeloos de hele wereld proberen te beheersen om gelukkig te zijn.
🌝
De Zin van het Leven…
Ons huis lijkt een klein klooster tegenwoordig. We staan vroeg op om ieder onze eigen meditatie en yoga te doen. Na het ontbijt is er meestal nog online yoga of meditatie in de huiskamer, waar we gezamenlijk klaar voor gaan zitten. En ‘s avonds ook weer!
Tussendoor wandelen, lezen, verder mediteren, koken en in de tuin werken. Een heel contemplatief bestaan.
Soms vraag ik me af of het zin heeft. Ik vroeg vroeger wel eens aan mijn moeder: ‘Heeft wat ik doe wel zin?’ Dan antwoordde ze met een verwonderd: ‘Moet het dan zin hebben?’ Dan moest ik toegeven: ‘Ik weet het niet.’
Soms riep ik ook vertwijfeld: ‘Ik weet niet wat ik met mijn leven moet!’ Op een dag wees ze de tuin in en zei: ‘Kijk naar die boom. Vraagt die zich af wat hij moet? Hij staat daar gewoon. Hij leeft.’
Dat je als mens bent geboren, is heel bijzonder, zegt het boeddhisme. Dat komt maar uiterst zelden voor. Eens in een kalpa. Een kalpa is een onvoorstelbaar lange tijd. Stel je eens een bak voor van 1 kilometer lang, 1 kilometer hoog en 1 kilometer breed, tot de rand gevuld met maanzaadjes. Eens in de honderd jaar komt er een piepklein vogeltje langs, dat één zaadje met zijn snaveltje oppikt en dan verder vliegt. Zo lang als het duurt voor deze bak leeg is, zo lang duurt een kalpa. Dus zo zelden komt het voor dat je als mens geboren wordt… Maak daarom goed gebruik van deze uitzonderlijke kans! zeggen de oude geschriften. Verspil hem niet.
Alleen als mens heb je de mogelijkheid jezelf los te maken uit samsara: de zich eindeloos herhalende cirkel van verlangen en lijden, van geboorte, ziekte, ouderdom en dood.
Dieren hebben weinig vermogen tot zelfreflectie, planten nog minder. Maar wij kunnen boven onszelf uitstijgen.
Toen ik zo’n 25 jaar geleden met meditatie begon en me in zen begon te verdiepen, begreep ik dat dit het meest zinvolle was dat ik kon doen. Mezelf te bevrijden van de beknelling van mijn eigen persoonlijkheid: de neurosen, het egoïsme, de angsten, de ijdelheid en trots. Dit was waar mijn leven over moest gaan.
Mijn Japanse zenmeester zei het ook: help eerst jezelf – realiseer je Ware Zelf, bevrijd jezelf van ego!  Pas dan ben je werkelijk in staat om anderen zelfloos te dienen.
De magnolia in onze tuin staat er ondertussen prachtig bij. Hij maakt iedereen blij die hem ziet – ook de duiven, die er hun nest in bouwen.


………………………………………………..

2 april 2020 – Je eigen ‘dojo’ thuis

Real silence means there is actually nowhere else
for the mind to go.
 
– Sri Anandamayi Ma
Ik hoop dat jullie het allemaal goed maken!
Hoe het leven gaat lopen, is nooit te voorspellen. Misschien lijkt het alsof je de dingen onder controle hebt, als alles lekker loopt. Maar zodra er tegenslag  komt, en het leven begint te wringen, zeggen we verontwaardigd: ‘ik ben de controle kwijt!’
Maar heb je werkelijk ooit controle gehad?
Is het niet wijzer om te zien, dat het leven altijd verandert en kronkelt in onvoorspelbare bochten, of we willen of niet?
‘God is niet zo onaardig dat hij al onze wensen in vervulling doet gaan’, zegt Mooji soms.
Wat betekent dat? De zegen die we ontvangen, is dat we niet veilig in onze bubbel kunnen blijven zitten, maar worden uitgedaagd om ons aan te passen, gehechtheden los te laten, nieuwe dingen te leren… En onze ivoren toren moeten verlaten. Niet altijd leuk of gemakkelijk, en vaak niet hoe we het ons voorgesteld hadden…. maar wel essentieel om verder te groeien.
Ik hoop ondertussen dat je gezond en gelukkig bent!
…………………………
20 MAART 2020 –
Regen van Zegeningen

Merk op hoe elke ervaring opkomt 
en weer voorbijgaat 
als een tijdelijke gast.
Niets waar jij bewust van bent, kan jouzelf zijn.
Jij ervaart de gedachten; de gedachten ervaren jou niet.
De gedachten komen op in het bewustzijn. 
Tegen wie hebben die gedachten het eigenlijk? 
 
– geleerd van Moojibaba
 
Verslag uit Rishikesh: Een regen van zegen
Rond half zes ‘s ochtends word ik meestal wakker van de mantra’s die de buurman zingt, terwijl hij zich buiten wast.
Niet veel later begeef ik me naar de yogazaal op de bovenste verdieping om mijn matje uit te rollen. In de verte stralen de rode lampen van de Shivatempel over de berghelling.
Tijdens mijn eerste zonnegroeten moet ik soms denken aan Kanzeon, de compassievolle bodhisattva die ‘de uitroepen van de wereld hoort’. Zo hoor ik ook de wind door de bomen razen, een hoestend kind, een hond die jankt, in de verte de melodie van een bamboefluit en dan de apen die wild op het golfplaten dak stampen. 
Alles hoort erbij, niets is overbodig en niets ontbreekt.
 
Onze yogaleraar vertelde hoe hij een keer ‘s nachts wilde gaan mediteren. Het was eindelijk rustig geworden in de buurt en hij begaf zich naar het stille dakterras. Maar nauwelijks was hij gaan zitten, of zijn hond begon te blaffen. Hij probeerde het geluid eerst te negeren, toen te wachten tot de hond ophield, vervolgens de hond te kalmeren of te straffen, maar niets werkte. Iedere keer dat hij stil ging zitten, barstte het dier weer los in woest geblaf. Op het laatst was onze leraar zo wanhopig, dat hij fantaseerde om de hond van het dak te gooien…
Op dat moment drong het tot hem door dat hij het geblaf niet als een verstoring van zijn meditatie moest opvatten, maar juist als een verrijking.
Hij besloot ernaar te luisteren alsof het een eindeloze mantra was… Zo transformeerde de hele ervaring in een krachtige meditatie. 
 
Niets is er om je te hinderen, alles is een zegen – het leven zo kunnen opvatten, dat is wijsheid. 
India helpt ons hierbij. Overal zijn heiligdommen en altaren, en mensen die openbaar hun devotie uiten – dat is hier niets om je voor te schamen.
Onze dagelijkse wandeling naar de ashram is zodoende al een soort pelgrimstocht. We nemen onze fruitschillen mee naar buiten om de heilige koeien op straat te voeren. Onderweg stoppen we even bij een tempelpoort of bij een beeld van Hanuman, zoals meer mensen dat hier doen. Je vouwt je handen en buigt je hoofd. Een moment van dankbaarheid, verstilling, toewijding. Zulke momenten zijn kleine parels in de dag!
Dan komen we bij de Ganges en iedere keer is er verwondering over die enorme stroom van groenblauw water dat hard voortstroomt, ijskoud en direct uit de Himalaya, op weg naar de oceaan, leven schenkend aan miljoenen mensen en dieren.
Een jongeman valt op zijn knieen voor hij Ram Jhula (brug over de Ganges) over gaat; een groepje vrouwen in sari’s dompelt zich onder in de heilige rivier. Met een walmende wierookschaal komt een bejaarde sadhu op ons af en brengt zorgvuldig een mooie tika aan op ons voorhoofd.
Verderop horen we in het voorbijgaan schoolkinderen gebeden opzeggen en monnikjes eeuwenoude soetra’s reciteren.
Er iets in ons dat altijd vredig en stil is. Waar we ook zijn. Daar willen de heilige teksten ons steeds aan herinneren.
 
Ik wens je ook vele momenten van verwondering en verstilling!
Het enige wat we hoeven te doen, is stil te vallen en aandacht te geven aan dat wat is.
Doe het nu: sluit je ogen voor een moment en wees heel stil. Voel de rust en de kracht hiervan. Zo simpel.
Het leven hoeft ook niet per se exotisch te zijn. Het kan een vogel zijn, een hap brood, een toeterende scooter, die je terugbrengt in het moment – en bij je Zelf.
……………………………………………..

 

‘Wanneer je alle verlangens van de geest 
volledig loslaat en je tevreden bent 

in je Zelf door de vreugde van je Zelf, 

dan heet je 
een mens met een stabiele geest.’
– Bhagavad Gita

Ondertussen in India…
Stef en ik hebben afgelopen zaterdag samen de hatha/vinyasa yoga opleiding afgerond. Een verrijkende ervaring met bijzondere leraren.
Het was een pittige training! Ergens in de eerste of tweede week kwam er voor iedereen wel een moment dat hij of zij zo’n spierpijn in de armen had, dat je niet wist hoe je moest bewegen of zelfs je chai naar je lippen brengen. Talloze malen ‘chaturanga dandasana’ (lage plank) oefenen eiste zo zijn tol.
Onze leraar Abhi reageerde laconiek op ons gekreun en gesteun. ‘De beste remedie voor dit soort pijn is, nog wat meer pijn toevoegen’ zei hij opgewekt – en hij zette de reeksen zonnegroet rustig voort.
Stef en ik vroegen ons stiekem af of we toch echt niet te oud waren en broedden op een ontsnappingsplan. Maar waarlijk, een of twee dagen later was de pijn opeens verdwenen! 
De mind wil alles graag interpreteren en dramatiseren, maar als je gewoon blijft proberen (zonder te forceren) dan kan er veel meer dan je ooit durfde vermoeden.
Dat was al een van de mooie lessen van onze reis.
 
Pure Vrede
Op een muur langs de Ganges staat geschreven:
‘De Waarnemer of Getuige in jou, 
dit Licht van je Ziel, is de Getuige in iedereen en alles. 
Hij is overal. Hij alleen is er.’ 
Waar je ook bent, hoe je je ook voelt, wat er ook gebeurt, in je is altijd die ‘stille getuige’ die het leven waarneemt. Daarin is er geen onderscheid tussen ons, ieder leven draagt dit van nature  in zich.
Alle ervaringen die we hebben, innerlijk en uiterlijk, veranderen voortdurend. Niets is constant! Maar dit bewustzijn waarin alles verschijnt, is tijdloos, probleemloos en universeel.
Je zou heel stil kunnen worden en je daarvan bewust zijn, en weten dat je in wezen niets kunt winnen of verliezen. 
Pure vrede is je kern.
Ik was gisteren een beetje ziek, heel misselijk en ik kon niets eten. Best vervelend maar tegelijk helemaal okay, want ik ervoer dat deze ‘getuige’ in mij niet ziek kan zijn, niet angstig en niet slap. Ik hoop dat je weet wat ik bedoel! In jou is deze waarnemer ook, je ware zelf, de stilte onder alle gebeurtenissen en gedachten…
 

‘De yogi die in identiteit verenigd is 

met het alles-doordringende, oneindige bewustzijn, 
wiens zicht waarlijk overal is, 
weet dat het Zelf bestaat in alle wezens 
en alle wezens in het Zelf.’

– Bhagavad Gita

 

…………………………………………………………………………

1 januari 2020 – Elk jaar is een goed jaar! En dit jaar…

Feelings, by themselves, do not create problems.
It is rather the tendency to interpret and analyze them. 
When out of habit you believe those interpretations,
it is there that the suffering begins. 

– Mooji

Verlangen naar Waarheid
‘This precious human birth’ zeggen de Tibetanen: deze kostbare menselijke geboorte. Wat betekent: gebruik dit leven goed, om je wezenlijke vrijheid te realiseren.
Ik ben zelf al met een verlangen naar waarheid opgevoed. 
Mijn vader was filosoof en altijd op zoek naar dieper inzicht. Conversaties die niet over iets wezenlijks gingen, ergerden hem.
Hij leerde mij om een gedachtegang altijd ‘tot het einde te denken’, niet halfslachtig te zijn in mijn redeneringen.
Soms konden we letterlijk uren achtereen in een hevige discussie verwikkeld zijn, tot we uiteindelijk alle woorden helder hadden – en meestal ontdekten we tenslotte, dat we het vanaf het begin al eens waren geweest, zij het met andere klemtonen of ander gebruik van begrippen.
Van hem leerde ik, het er nooit bij te laten zitten, mijn ideeën tot de bodem te onderzoeken. Hij had een grote liefde voor taal en een geweldige snelheid en scherpte van denken.
Als een gedachtegang zichzelf oplost, zoals een wiskundige vergelijking die op nul uitkomt, is dat een heerlijk gevoel van kloppen, van bevrijding en rust, zei hij eens. 
Het denken had zichzelf dan als het ware overbodig gemaakt.
 
Ironisch hoe juist het denken ons iedere keer weer in de problemen brengt – huisgemaakte, zelfverzonnen problemen welteverstaan.
Er is vaak zo’n stemmetje in ons dat fluistert: ‘het gaat niet zoals ik wil!’ of ‘het hoort anders te zijn…’ – zodra je dat stemmetje gaat geloven, dan bekruipt je een akelig gevoel van onheil. Want het lichaam reageert op alles wat de gedachten projecteren. En dan lijkt er opeens echt iets aan de hand te zijn.
De kunst is om er steeds weer doorheen te prikken en te zien: oh… maar ook dit berust op een willekeurige gedachte die ik zomaar geloof! 
Als je dan weer, leeg, terug belandt in het moment, is er even helemaal niets, alleen maar zijn. Geen problemen, geen doelen, geen verwikkelingen. Geen hoop op beter, geen angst. Alleen maar dit. 
Wat een bevrijding.  
Het is niet onze gewoonte om stil en leeg te zijn. We denken meestal dat we iets nodig hebben om ons aan vast te houden: een zelfbeeld, een plan, een plicht, een verlangen.
Maar probeer het NU maar eens, terwijl je dit leest: wees helemaal leeg en stil voor één enkel moment! Laat alle ideeën los. 
Geen toekomst, geen verleden, zelfs geen idee van nu. 
Pak geen gedachte meer op!
Wees leeg en stil. 
Rust daarin voor een moment…….. 
Is er nu nog een probleem? Mist er iets?
Maakt het uit hoe je haar zit? Wat voor dag het is?
Heb je een zelfbeeld nodig? 
Merk dat je he-le-maal-niets nodig hebt om hier te zijn, 
zoals je bent,
in volmaakte vrede.
 
Zenmeester Ummon sprak: ‘Ik heb het niet over de voorbije dagen van de maand, maar laten we het hebben over de dagen die nog komen.
Wie kan daar iets zinnigs over zeggen?’
En hij gaf zelf het antwoord: ‘Elke dag is een goede dag.’
………………………………………..
1 december 2018 – Wie ben je werkelijk?

To enquire ‘Who am I?’
is the only remedy 
for all the ills of the world.
 
-Sri Ramana Maharshi
 
 
Binnenkort weer een tijdje naar Monte Sahaja, de ashram van Mooji in Portugal. Iedere keer dat ik er ben, een sprongetje vooruit. Het maakt me lichter, blijer, vrediger. Ik voel vaak zoveel liefde voor iedereen! Het leven gaat vloeiender, met veel minder botsingen.
 
Wat kan er belangrijker zijn dan dit proces? Dit zelfonderzoek – te ontdekken wat ik in wezen al ben en mezelf te bevrijden van de dictatuur van het denken.
Als je stil wordt en helder kijkt, zie je dat er geen autonome  ‘persoon’ in je is, die het leven onder controle heeft. Alle ervaringen en interpretaties komen eenvoudig voorbij. Dat is heel bevrijdend om te zien.
Gedachten kunnen heel overtuigend zijn, als ons ‘innerlijk behang’ bepalen ze onze werkelijkheid. Maar als je nu voorbij alle gedachten kijkt, zie je, dat daaronder eigenlijk alleen maar rust en vrede is; een eindeloze ruimte is je essentie.
Langzamerhand verdwijnt het verlangen om nog langer allerlei meningen en verwachtingen te koesteren.
Word maar eens heel stil… denk even helemaal nergens aan! Laat alle gedachten voor één moment los… Dan ontdek je direct je ware natuur: er is stilte, ruimte – puur bewustzijn. Dat is wat overblijft. Geen zelfbeeld, geen geredeneer, geen problemen. Alleen maar Dit. Alleen maar Zijn. 
Ik hoop maar, dat ik het goed beschrijf.
Sri Mooji’s aanwijzingen hebben mij zoveel duidelijk gemaakt, zijn woorden doorbreken alle illusie, doen je al het overbodige loslaten.
En wat een rust. Niets om op te houden, niets te verdedigen, niets om vast te klampen. 
Just be. Wees gewoon je natuurlijke Zelf. Stil en zorgeloos.